Ssst

En we hoorden in de herhaling: 'maar dat hebben we zo afgesproken'. En het antwoord in de herhaling: 'maar zo heeft de werkvloer het niet begrepen en gehoord'.

Dit spel ging even door, het aloude welles nietes spelletje tussen volwassenen.

'Ik heb het gezegd, dus hadden ze maar moeten luisteren.'
Wij van 26000dagen, maar dan IRL (in real life), willen op dat moment graag interrumperen. 
Gewoon even deze grote kleine kinderen tot stilte manen en even goed te laten luisteren naar wat er nu precies wordt gezegd.
Als de ene partij zegt: zo hebben we het niet gehoord. Dan valt daar verder niet over te twisten.
Dan helpt het niet om te zeggen: welles, welles, welles.
Dan helpt het om de boodschap van de ander nog even te herhalen: 'dus ik hoor je zeggen dat jullie het anders hebben begrepen'. of 'dus onze verwachtingen waren dus niet op elkaar afgestemd'.
Om vanuit gelijkgestemde verwachtingen weer het overleg voort te zetten.

Eigenlijk hoeft goede communicatie niet zo ingewikkeld te zijn, zo wisten de oude Indianen in al hun wijsheid al. 
Zij gebruikten 'the talking stick'. 
De 'praatstok' ging rond, om zeker te weten dat de ander werd begrepen en de dialoog op inhoud in gelijkgestemde verwachting kon worden voortgezet. 
Wel zo efficient en respectvol.
Maar blijkbaar is dit iets dat we in onze huidige maatschappij van 'gelijk willen krijgen' voortdurend moet worden onderwezen.

Covey gebruikt de 'talking stick' als metafoor voor zijn wijsheid: 'Eerst begrijpen en dan begrepen worden'.  (klik hier voor de beschrijving van deze wijsheid)
De wereld kan er een stuk mooier uit zien als iedereen zijn wijsheid in de praktijk zou willen brengen.


En Nijntje boven dit blog? 
Wij vinden het een ander mooi beeld bij deze Covey wijsheid.
Twee grote oren om echt te luisteren, en een pleister op de mond!



 

Alle blogs